2017/05/09

"Kod Leonarda da Vinci" Dan Brown


W Luwrze zostaje popełnione morderstwo. Jego ofiarą jest kustosz. Zwłoki zostają znalezione w pozycji przypominającej sławny rysunek witruwiański, na którym renesansowy artysta przedstawił idealne proporcje ludzkiego ciała. W zbrodnię zamieszany jest - według policji - profesor z Harvardu, znawca symboliki religijnej.
Sprawy komplikują się, gdyż umierający kustosz pozostawił szereg zagadek, które mają pomóc wskazać winnych tej zbrodni i trzech innych popełnionych tej nocy na wpływowych mieszkańcach Paryża. Ale mają też doprowadzić do czegoś znacznie bardziej istotnego. 


-lubimyczytac

Jako że moim małym celem na ten rok jest czytanie książek znajdujących się na liście Wyzwania Czytelniczego Rory Gilmore, wreszcie zmotywowałam się do sięgnięcia po zalegający mi na półce egzemplarz Kodu Leonarda da Vinci. Nie bardzo wiedziałam czego powinnam się po niej spodziewać, ale szczerze liczyłam na to, że będzie to jedna z lepszych powieści kryminalnych, jakie dotychczas miałam okazję przeczytać. No cóż, po ponad dwóch miesiącach dosyć mozolnej lektury mam zupełnie inne odczucia, ale mogę wam powiedzieć jedno: nie znajdziecie jej w mojej top dziesiątce książek tego roku.

A zaczęło się dobrze. Pierwszych dwieście stron pochłonęłam w bardzo krótkim okresie czasu, zostałam wciągnięta w świat Roberta Langdona i wielkiej zagadki Graala. Książka skonstruowana jest jednak w sposób boleśnie oczywisty - rozdziały nie liczą sobie więcej niż kilka stron, a każdy z nich kończy się kolejnym małym odkryciem, zaskoczeniem czy zwrotem akcji. Biorąc pod uwagę fakt, że jest ich wiele ponad sto, możecie sobie wyobrazić ile szokujących niespodzianek czekało na czytelnika. Niektórzy rzeczywiście lubią takie zabiegi, ja jednak wymagam od lektury czegoś więcej, niż zaskoczenia i wartkiej akcji.

O bohaterach Kodu nie powiem wam za dużo, bowiem byli oni tak zwyczajni, bezbarwni i dwuwymiarowi, że nie bardzo zwracałam na któregokolwiek z nich uwagę. Z resztą grają tu oni jedynie drugoplanową rolę - najważniejszym elementem opowieści jest rzecz jasna tajemnica Linii Róży i świętego Graala. Przyznaję, że jest to interesujący temat i rzeczywiście podczas całej lektury w większym lub mniejszym stopniu chciałam się dowiedzieć, o co tak naprawdę tu chodzi.

Największym plusem jest wspomniana wyżej tematyka. I nie mówię tu tylko o głównym wątku, ale też wszystkich pobocznych skupiających się między innymi na sztuce, symbolice, historii i religii. Nie spotkałam się wcześniej z powieścią poruszającą wszystkie te kwestie w tak przystępny dla przeciętnego czytelnika sposób. Autor wiele razy pozostawił mnie z myślą: jak mogłam to wcześniej przeoczyć? 

Podsumowując, Kod Leonarda da Vinci jest mocno przeciętnym, mającym na celu zaszokowanie odbiorców kryminałem wyróżniającym się jedynie poruszoną w nim tematyką. Dobry na kilkugodzinną podróż samolotem, ale niewnoszący nic więcej do życia czytelnika. Dla mnie spory zawód, więc do lektury najlepiej jest podejść z dystansem i nie robić sobie większych nadziei na wybitną historię.

★★★

2017/05/05

książki szukają drugiego domu

Gdy zaczęłam wdrażać w życie mój plan na minimalistyczne i gruntowne porządki w pokoju, za każdym razem omijałam i odkładałam na później moją biblioteczkę. Bo po co, myślałam, książki wcale nie zagracają ci przestrzeni. Prawda jest jednak taka, że nie ważne czy mówimy o przepełnionej po brzegi szafie, zapchanych szufladach czy przeciążonej biblioteczce - to, co nam się w życiu nigdy nie przyda, tylko nam szkodzi. W związku z tym z dużym oporem zabrałam się za "czyszczenie" moich zbiorów i odkładaniem powieści, po które wiedziałam, że nigdy nie sięgnę. I takim właśnie zrządzeniem losu kilkadziesiąt książek trafiło do stosiku na sprzedaż. Dlatego też pokazuję je tutaj, z nadzieją, że kupując je, tchniecie w nie nowe życie, zachwycicie się nowymi opowieściami, a przy okazji odciążycie moją zakurzoną biblioteczkę.

Na wstępie jeszcze kilka technicznych informacji. Po pierwsze, cena podana pod zdjęciem jest ceną z wliczoną przesyłką, dzięki czemu nie będziecie musieli sobie zawracać głowy mejlami i obliczeniami. Po drugie, wszystkie książki wysyłam listem ekonomicznym, dlatego liczcie się z czasem oczekiwania na przesyłkę. Kolejna rzecz: nie przyjmuję zwrotów - zanim coś kupicie, zastanówcie się dwa razy. Wszelkie pytania, wątpliwości oraz chęć kupna zgłaszajcie na mejla bookocholic21@gmail.com. W tytule proszę podajcie słowo KSDD oraz tytuł książki, którą jesteście zainteresowani. Ułatwi mi to cały proces. Dodam także, że nie bawię się w rezerwacje, więc działa prosta zasada - kto pierwszy, ten lepszy

2017/03/04

"mleko i miód" rupi kaur


"Mleko i miód" to opowieści o miłości i kobiecości, ale też przemocy i stracie. W krótkiej, poetyckiej formie skrystalizowały się pełne cielesności emocje. Każdy z rozdziałów dotyka innych doświadczeń, łagodzi inny ból. Rupi Kaur szczerze i bezkompromisowo ukazuje kobiecość we wszystkich jej odcieniach, cudowną zdolność kobiecego ciała i umysłu do otwierania się na miłość i rozkosz mimo doznanych krzywd.
-lubimyczytac.pl

Dzisiejsza recenzja nie będzie typowa, gdyż i jej przedmiot można nazwać wyjątkowym. Chciałabym opowiedzieć wam o "mleku i miodzie" rupi kaur, czyli pierwszym tomiku poezji, po który sięgnęłam z własnej, nieprzymuszonej woli. A więc? O co tak naprawdę chodzi w tym światowym fenomenie, krótkim zbiorze jeszcze krótszych wierszy?

O "mleku i miodzie" mówili prawie wszyscy i prawie wszyscy byli równie zachwyceni. Pozycja ta wychwalana była za jej piękno, przekaz i dosadność.  Wiele osób twierdziło, że czują z autorką autentyczną więź opartą na zrozumieniu i podobnym punkcie widzenia. Ja, jako amatorka poezji byłam naprawdę zaciekawiona tym, co pani kaur zawarła w swojej publikacji.

2017/02/10

"Królowa Tearlingu" Erika Johansen


Młoda księżniczka musi upomnieć się o tron i stoczyć bój z potężną czarownicą w decydującej rozgrywce między światłością a mrokiem.

Kelsea dorastała w ukryciu, z dala od królewskiej twierdzy, i niewiele wie o straszliwej przeszłości Tearlingu. Jej przodkowie odpłynęli z chylącego się ku upadkowi świata, by stworzyć nowy, wolny od technologii. Jednak społeczeństwo podzieliło się na trzy zastraszone narody oddające hołd czwartemu: potężnemu Mortmesne pod rządami okrutnej Szkarłatnej Królowej.

W dniu dziewiętnastych urodzin Kelsea wyrusza w niebezpieczną podróż do stolicy, gdzie ma zająć należne jej miejsce na tronie Tearlingu. Jednak zło, jakie odkrywa w sercu królestwa, popycha ją ku śmiałemu czynowi, który otwiera Szkarłatnej Królowej drogę do zemsty. Śmiertelnie niebezpieczni przeciwnicy – od skrytobójców po ludzi posługujących się najmroczniejszą magią krwi – snują plany zamordowania dziewczyny.

Kelsea dopiero rozpoczyna walkę o ocalenie królestwa. Pełna zagadek, zdrad i niebezpieczeństw droga do jej przeznaczenia jest próbą ognia, z której wyłoni się legenda... lub która doprowadzi do jej upadku.


-lubimyczytac

Królowa Tearlingu jest książką, która od ponad roku stale pojawiała się na przeróżnych książkowych kontach i profilach. Nieważne czy był to blog, youtube czy też instagram, ta powieść po prostu za mną chodziła. Wiele entuzjastycznych opinii plus bajeczna oprawa zrobiły swoje: sprawiły, że bez wahania wrzuciłam ją do koszyka i zabrałam się za czytanie.

obserwatorzy